Zasiedzenie

Polski kodeks administracyjny poprzez tak zwane prawo zasiedzenia, reguluje praktyki gdy nieruchomość, przez określony w ustawie okres czasu nie jest użytkowana przez właściciela a osobę trzecią i relacja ta nie została uprawomocniona poprzez zawarcie miedzy nimi umowy. De facto uważa się, że zasiedzenie koryguje stan prawny niezgodny z rzeczywistością, gdy to nie właściciel a osoba niezwiązana (tak zwany posiadacz samoistny) zajmuje się nieruchomością. Właściciel dokonując aktu zaniedbania naraża się więc na utratę swojej własności. Prawu zasiedzenia podlegają nieruchomości gruntowe (np. las, pole, działka), budowlane i lokalowe. Zasiedzenie nieruchomości lokalowej, rządzi się jednak nieco innymi zasadami. Ponieważ za podstawową jednostkę lokalową uznaje się całe mieszkanie, nie jest możliwe przejęcie na mocy prawa zasiedzenia pojedynczego pokoju czy innej, odrębnej części mieszkania (chyba, że lokal już wcześniej został prawnie rozdzielony na dwie lub więcej niezależnych własności). Ciekawym wyjątkiem jest też możliwość zasiedzenia udziału we współwłasności nieruchomości.

Menu